W pracy przedstawiono wyniki badań zdolności chłodzącej wodnych roztworów polimerowych Polihartex.

Zakres stężeń glikolu polialkilenowego wynosił 5-30% objętościowych. Wyniki pomiarów szybkości chłodzenia uzyskane za pomocą urządzenia ivf Smart- Quench pozwoliły obliczyć zależności współczynnika przejmowania ciepła (α) w funkcji temperatury. Wraz ze wzrostem stężenia polimeru
zmniejszała się zdolność chłodząca roztworu, ale przy niskich stężeniach polimeru zdolność chłodząca roztworu była większa w porównaniu z wodą. Przedstawiono przykład zastosowania obliczonych zależności α = f(T) do symulacji procesu hartowania elementów stalowych.