Metoda selektywnego spiekania proszków metali coraz częściej znajduje zastosowanie w różnych gałęziach przemysłu, m.in. w przemyśle lotniczym.

Umożliwia stworzenie modeli o skomplikowanej geometrii, których wytworzenie metodami stosowanymi dotychczas było czasochłonne oraz wymagało znacznych nakładów finansowych. Metoda ta umożliwia również tworzenie geometrii, których wykonanie w przypadku innych metod wytwórczych jest niemożliwe. Czas tworzenia prototypów (RP), produkcji jednostkowej lub małoseryjnej (RM) jest uzależniony od wielu czynników. Do głównych należą: przygotowanie procesu, proces spiekania oraz postprocessing. Niejednokrotnie dzięki doświadczeniu oraz wiedzy eksperckiej można zmniejszyć ten czas do minimum.

Na przełomie ostatnich lat można zauważyć znaczny rozwój metod szybkiego prototypowania. Przyczynia się do tego coraz większe zainteresowanie wielu gałęzi przemysłu, m.in. przemysłu lotniczego. Technologia selektywnego spiekania proszków metali (DMLS – Direct Metal Laser Sintering) jest w praktyce alternatywą dla modeli powstałych w procesach odlewniczych. Cechuje się ona bezpośrednim budowaniem części na podstawie modelu 3D CAD (po odpowiedniej obróbce danych – zapis w formacie STL), dzięki czemu możliwe jest skrócenie czasu produkc ji jednostkowej lub małoseryjnej [1, 2]. Dodatkową zaletą jest również to, że metoda ta umożliwia uniknięcie tzw. modelowania pośredniego, co w rezultacie generuje mniejsze niedokładności wymiarowe. W procesie DMLS istotne są prawidłowa obróbka danych i symulacja procesu, co pozwala na minimalizację błędów, które mogą powstać na końcowym etapie procesu przyrostowego.

Czytaj dalej